Puste sesje

Tak, zauważyłam coś dziwnego. Po tym przeżyciu przebywania w kosmosie, sesje się zmieniły. Jestem trochę w konsternacji, bo nie wiem w którą stronę , czy się cofam czy idę do przodu. Chociaż nie wydaje mi się żebym miała się uwsteczniać.
Po raz trzeci z rzędu mam problemy z wizualizacją. Myślałam że byłam zwyczajnie zmęczona i podświadomie może chciałam tylko ze sobą pobyć. Jednakże dziś to się powtórzyło po raz trzeci.

Serce uleczone

Niebywałe. Ból powoli zaczął ustępować. Pojawia się przerwami i jest raczej już taki tlący. Zauważyłam ciekawą rzecz- czuję niesamowitą ulgę , gdzieś wewnętrznie jakby jakiś kanał się otworzył, co jakiś czas biorę głęboki oddech i napawam się jak cały wlatuje w moje płuca, jakbym się dopiero urodziła,cieszę się zwykłym oddechem,  czuję tam tak wielką przestrzeń, że to aż niemożliwe. Do tej pory serce było ściśnięte na supeł.

Podziękowania dla Berniego, który okazał się cudownym przekaźnikiem Boskiej energii.

Magia chyba jednak istnieje...

Pan Siegel część 2

Wczoraj było krótko, ale niesamowicie. Całą sesję poświęciłam na wizualizację serca.

Po zejściu do laboratorium zapraszam pana Siegela.

 Berni , serce nadal boli. Zobacz co się tam dzieje i co z tym czarnym dymem.

Zaraz zobaczymy

Ponownie kładę się na stół , przykłada ręce nad sercem jak poprzednio.

Chwila skupienia

Nie,  tu jest w porządku.

Po czym w tym samym miejscu co był ostatnio ten czarny dym pojawiają się kolory na pewno był różowy i niebieski , coś takiego: 

Pan Siegel

Wczoraj było bardzo ciekawie. Wróciłam padnięta do domu, po takiej przerwie trudno się zmobilizować do czegokolwiek.

Podczas sesji wizualizowałam tradycyjnie : cele, chwilę zdrowie taty w postaci tego filmu jak co dzień i tak to będę robić, resztę czasu skupiałam sie na sercu, trudno jakoś mi siebie samą wizualizować, kombinowałam na różne sposoby. Potem już wszyscy spali , a tak sobie pomyślałam że jeszcze raz powizualizuję ale już w łóżku, ustawiłam czasówkę na mp4 jakbym zasnęła to niech się wyłączy. Ot tak żeby zobaczyć co będzie, tak wizualizowalam  przed kursem,  a po kursie przeszłam na siedzenie lub pół leżenie, żeby nie zasnąć.

Wanna rosołu :)

A tak miałam dziś w nocy taki sen :) Ale po kolei.

Wczoraj pomedytowałam wprawdzie ale nie zeszłam za głęboko, takie miałam wrażenie. Wyobraziłam sobie to co zwykle , w tym moje serce. Po dwóch sesjach ból mocno zmalał, ale nie wiem może to subiektywne uczucie, ale jest lepiej. Zobaczymy jak będzie dalej. Wczoraj naszła mnie wieczorem nagła myśl - " moje serce potrzebuje miłości" - podczas sesji otoczyłam je największą miłością jaką mogłam sobie wyobrazić oraz świetlistą energią. Myślałam też o tacie jak mu pomóc.

Przed zaśnięciem pomyślałam ze chciałabym mieć sen , który powie mi jak pomóc tacie.

Kończymy rok 2013

I tak dobrnęliśmy do końca roku.  Nie będę teraz  robić rocznego podsumowania, niedługo mija rok odkąd zainteresowałam  się rozwojem osobistym więc w lutym podsumuję rok mojej pracy. Na pewno nie był to zły rok, kończymy go w miłych nastrojach, jednocześnie z wielką  obietnicą samych cudownych chwil 2014.
Dla mnie to nowy rok wyzwań i wiele pracy nad sobą, obudziłam się  z jakiegoś życiowego letargu wiem że już nic nie będzie tak jak dawnej. Jestem z natury upartą osobą i jak się na cos uprę to nie ma siły.
Tak więc wielkie podsumowanie - 23 lutego 2014

Wigilia

Dziś Wigilia- magiczny czas. Co by tu napisać. Teraz mam sny codziennie , najwięcej zapamiętuję 2. Myślę że skoro tak dobrze idzie, patrząc na to że nie tak dawno grube tygodnie i miesiące nie pamiętałam żadnych snów - czas teraz na programowanie snów. Zabiorę się za to w najbliższym czasie. Tatę wizualizuję zdrowego, i za każdym razem przesyłam mu energię miłości jak uczyli na kursie. Jestem trochę zrezygnowana bo mam usilne uczucie , że fizycznie jest zdrowy , nie odczuwam blokad.

Sesja 12.12.13

No niesamowite miałam dziś sen i go pamiętałam :) tak po krótce sniło mi się że Krzyś przyszedł z jakimś chłopakiem , jednego dnia, potem na na następny  ja akurat byłam w domu i nakryłam stół tak świątecznie z białym obrusem i czerwonymi dodatkami , może to taka analogia do świąt. Tylko ten chłopak był taki sam jak Krzyś, musiałam się im z bliska przyjrzeć , żeby ich rozróżnić. Obydwaj byli w eleganckicch służbowych mundurach, wysocy i eleganccy, śniły mi się  jeszcze inne rzeczy ,ale chyba nieistotne.