Aktualizacja oprogramowania

 Zanim napiszę co wydarzyło się w tym tygodniu, wrócę na chwilę do nocy sprzed kilku dni. Byłam wtedy przeziębiona i żyłam w małym letargu od jednego ataku kaszlu do drugiego śpiąc na siedząco, gdy tylko wtedy mnie nie dusiło. Wtedy przyszedł senny letarg, kiedy zobaczyłam nad sobą za zamkniętymi oczami jakąś potężną siłę. Jakby przestrzeń z góry się otworzyła i ta siła zamanifestowała się. Niżej nieco po prawej stronie w dole były małe postacie astralnych kreacji: przewodnicy duchowi, aniołowie, boskie postacie. To dało mi od razu skalę porównawczą jak są słabe same w sobie w obliczu tej siły.  Ta siła była ogromna, potężna, ale bez konkretnego kształtu. Jeżeli w ogóle jakiś miała, raczej tak słaby abym tylko mogła ją zarejestrować zmysłami. Potężna, że aż groźna. I tak to obserwowałam śniąc, choć wiedząc, że jestem w sypialni. Ta siła pokazała się w tym tygodniu ponownie.

Chłopiec

Mały chłopiec służył mistrzowi zen. Wiedział, że przychodziło do niego wielu ludzi. Przychodzili , kłaniali mu się bardzo nisko, a potem prosili go, żeby powiedział im coś, nad czym mają medytować. Mistrz dawał im koan. Chłopiec robił dla mistrza różne rzeczy, usługiwał mu. Miał ledwie 9 -10 lat. 

Widział, ile osób codziennie przychodziło do mistrza. Pewnego dnia on też się pokłonił mu się bardzo nisko, a potem poprosił: 

-Daj mi jakiś koan, jakiś przedmiot medytacji. 

Mistrz się zaśmiał, ale widząc, że chłopiec jest poważny, powiedział: 

Procedura podnoszenia kundalini cz 3

Zakończyłam całą procedurę, ale nie uzyskałam takiego przepływu, jaki był opisany w materiałach. Metoda obiecywała skrócenie czasu  aktywacji biopola z kilku lat do tych 7 tygodni. Wiem, wiem, to tak nie działa. Według mnie, żeby to się stało to musi być szereg różnych uwarunkowań a nie tylko wykonywanie ściśle określonych czynności od - do. 

Dla mnie jest to dobra praktyka  do pracy z własną energią , ale nie sposób na szybkie oświecenie. To dla tych niedowiarków, którzy myślą, że energia nie istnieje. Gdy zaczyna się czuć to co niewidzialne, zmienia się spojrzenie. To jest jakaś niesamowita współpraca Ducha i Ciała.

Sekret

Kiedyś przyszedł do sufickiego mistrza człowiek i poprosił: 

- Dżunnnaidzie, mistrzu, wielki mistrzu, chcę poznać twój wewnętrzny sekret. Ludzie mówią, że masz złoty sekret i że dotąd nikomu go nie zdradziłeś. Zrobię wszystko, co powiesz, ale zdradź mi ten sekret. 

- Ja ukrywałem go przez 30 lat. Zdradzę ci go, ale jak długo możesz na niego poczekać ? – odrzekł Dżunnaid. – Będziesz musiał przejść przez przygotowanie. Na jak długo starczy ci cierpliwości ? – odrzekł Dżunnaid. 

Procedura podnoszenia kundalini cz 2

Kontynuuję praktykę aktywacji biopola. Zakończyłam dziś 5 tydzień – czakry: splot słoneczny  i płciowa. Zatem za mną 5 tygodni regularnej codziennej praktyki. Jak na razie pracowałam z czakrami: korona – trzecie oko-gardło-serce-splot słoneczny-płciowa. Na przestrzeni tego czasu odczucia energetyczne ustabilizowały się, ale też doszły nowe.

Z nowych rzeczy to jakby zmiana sposobu oddychania – spontaniczne głębsze oddychanie a co ciekawe odczuwanie jakieś otwartej przestrzeni w klatce piersiowej oraz w czole. To ostatnie bardzo mnie cieszy, bo to zmniejsza mój ucisk w tej sferze i przynosi sporą ulgę, bo wtedy łagodnieje napięcie, które mam już tyle lat. Pojawiają się też samoistne „komunikaty”, które słyszę w swojej głowie podczas medytacji:

Mnich

Trzech przyjaciół szło sobie drogą. Zapadał właśnie wieczór i zachodziło słońce, gdy na pobliskim wzgórzu ujrzeli mnicha. Zaczęli o nim rozmawiać, zastanawiając się, co on tam robi. Jeden powiedział: 

- Pewnie czeka na swoich kolegów. Pewnie wyszedł ze swojej pustelni na spacer, a jego koledzy zostali w tyle i teraz na nich czeka. 

- Nieprawda – sprzeciwił się drugi. Jeśli ktoś na kogoś czeka, to czasami ogląda się za siebie. A ten wcale się nie ogląda. Przypuszczam więc, że on na nikogo nie czeka. Raczej zgubiła mu się krowa. Wieczór się zbliża, słońce zachodzi i niedługo będzie ciemno, wiec on szuka tej krowy. Stoi tam na wzgórzu wypatruje tej krowy wśród lasu. 

Procedura podnoszenia kundalini

W azjatyckim systemie filozoficzno-religijnym (tantryzmie) istnieje praktyka nazywana „podnoszeniem Kundalini”, która wyobrażana jest jako unoszenie się w górę węża leżącego u podstawy kręgosłupa, ponieważ wąż ten trwa uśpiony do chwili jego przebudzenia. 

Czym jest Kundalini i co daje osiągnięcie tego stanu w wyniku kontynuowanych ćwiczeń? Praktyka podnoszenia Kundalini w tantryzmie polega na „obudzeniu" owego węża, a następnie „rozwinięciu" go pionowo w górę poprzez wszystkie czakry. Tantryzm opisuje Kundalini następującymi słowami:

Kundalini to makrokosmiczna forma uniwersalnej energii, lub prościej olbrzymi magazyn statycznej, potencjalnej energii psychicznej występującej w postaci biernej w każdej istocie. Jest to najpotężniejsza manifestacja siły kreatywnej zawartej w ciele ludzkim. Koncepcja Kundalini nie ogranicza się do tantry, lecz stanowi podstawę wszelkich praktyk jogi, każde zaś prawdziwe doznanie duchowe uważa się za manifestację tej siły. Kundalini opisywana jest jako energia "zwinięta", "nieaktywna" znajdująca się w stanie "snu-transu" u podstawy kręgosłupa (...) W większości przypadków Kundalini pozostaje bierna przez całe ludzkie życie: można być zupełnie nieświadomym jej egzystencji.

                                                                           [Ajita Mookerje i Madhu Khanna, Droga tantry]